Имсол ба таваллуди шоири бузурги классики тоҷику форс — Ҳофизи Шерозӣ, ки то имрӯз шеърҳояш вирди забони мардуми олам қарор гирифтаанд, 700 сол пур мешавад. Бинобар ин, имсолро метавон соли бузургдошти Ҳофиз дар Тоҷикистон ва тамоми ҷаҳони мутамаддин номид. 11 июни соли равон дар қароргоҳи ЮНЕСКО, дар шаҳри Парижи Фаронса бо ибтикори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва анҷумани «Рӯдакӣ» дар ҳамкорӣ бо ЮНЕСКО таҳти унвони «700 сол бо Ҳофиз» конфронси байналмилалии илмӣ баргузор гардид. Иштироки Тоҷикистон ба сифати баргузоркунандаи ин конфронс воқеан фарогир ва ҳамаҷониба буд. Яке аз иштирокдорони он, донишманди маъруфи Эрон Муҳаммадҷаъфари Ёҳаққӣ дар гузориши худ, ки дар матбуоти Ҷумҳурии Исломии Эрон ба нашр расонд, ёдовар шудааст, ки «Тоҷикистон бо ҳузуре пуррангу ҳамаҷониба… Ҳофизро амалан ба Порис оварда буд». Муҳаммадҷаъфари Ёҳаққӣ таъкид намудааст, ки «қироати шеъри Ҳасани Султон – шоири муосири тоҷик, ки дар поёни ҷаласа хонда шуд, сафари маҷозии Ҳофизро бештар дар хотираҳо нишонд: Ишқ дар пардаи «Шаҳноз» ба Порис омад, Ҳотифи анҷумани роз ба Порис омад. Рафт овозаи ин ҷамъ чу бар базми малак, Ҷибриил аз раҳи парвоз ба Порис омад. Шонз-Элизаи Порис Мусаллост дигар, Хоҷа аз гулшани Шероз ба Порис омад. Гарчи аз хиттаи Шероз намерафт бурун, Хоҷа сармасту сарафроз ба Порис омад. Лафзи шаккаршикани форсии тоҷикӣ Бо ҳама шавкату эъҷоз ба Порис омад. Мутрибо, парда магардону мазан роҳи дигар, Ишқ дар пардаи «Шаҳноз» ба Порис омад. Дар Тоҷикистон ба муносибати 700-солагии Ҳофизи Шерозӣ ҳамоишу тантанаҳо идома доранд. 24 сентябр дар шаҳри Душанбе бо ибтикори Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон дар мавзуи «Ҷойгоҳи маънавӣ ва маърифатии осори Ҳофизи Шерозӣ дар фарҳангу забон ва адабиёти ҷаҳон. Аз Порис то Душанбе» конфронси байналмилалӣ баргузор мегардад, ки идомаи мантиқии ҳамон ҳамоиш мебошад. Дар конфронс донишмандони ватанию хориҷӣ оид ба рӯзгору ашъор ва ҷанбаҳои муҳими маънавию маърифатии осори шоир суханронӣ менамоянд. Умедворем, ки ин конфронси илмӣ ҳам ба мисли конфронси қаблӣ, ки бо ибтикори Ҳукумати Тоҷикистон 11 июн дар қароргоҳи ЮНЕСКО, дар Париж баргузор гардид, қадами муҳим ва саҳифаи нав дар ҳофизшиносӣ хоҳад буд. Навигация записи Назад Предыдущая запись: Истеъмоли анҷир ба саломатии инсон нафъи калон бахшида, хавфи касалии дилро кам менамояд. Онро барои муолиҷаи назлаи сахти роҳҳои болоии нафас, бронхит, нойи нафас, захми меъда, қабзияти музмин, рафъи дарди санги гурда ва чун воситаи тозакунандаи хун, балғамовар ва пешоброн низ тавсия медиҳанд. Дар тибби халқӣ реша, шираи тана, барг ва меваи анҷирро барои табобати бемориҳои гуногун истифода мебаранд. Ниёгони мо бо анҷир бемориҳои диққи нафас, сурфаи музмин, камхунӣ, бемадории организм, таппиши дил, бемориҳои меъда, ҷигар, гурда, сипурз ва ғайраро муолиҷа мекарданд. Абуалӣ ибни Сино истеъмоли анҷирро ба одамони солхӯрда ва ашхоси аз бистари бемории вазнин хеста тавсия додааст. Меваи анҷир хосияти арақу пешобронӣ дорад. Ҷӯшоби баргҳои наврустаи анҷир давои хуби киҷҷарон аст. Тухми анҷир исҳоловар мебошад. Тавре олимони соҳаи тиб тавсия медиҳанд, истеъмоли меваи анҷир кори рӯдаю меъдаро хуб менамояд. Калийе, ки дар таркиби ин мева мавҷуд аст, ба беморони дилу рагҳо шифо мебахшад. Маҳз зиёд будани калий ва магний дар таркиби анҷир қобилияти мустаҳкам намудани масуният, рафъ намудани бактерия ва вирусҳоро дорад. Инчунин ин мева бӯйи нохуши даҳонро аз байн мебарад, мӯйи сарро дароз мекунад ва боиси пешгирии бемории фалаҷ мегардад. Меваи анҷир манбаи мис мебошад, ки барои мубодилаи моддаҳо, ташаккули ҳуҷайраҳои сурхи хун, истеҳсоли нейротрансмиттерҳо ва бофтаи пайвандак муҳим аст. Ғайр аз ин, дар анҷир витамини В6 ҳам мавҷуд буда, ин витамин барои системаи дилу рагҳо муфид аст. Инчунин анҷир аз витамини К бой аст, ки хусусияти таҳкими деворҳои рагҳо ва пешгирии тромбҳоро дорад. Анҷир кори рӯдаҳоро беҳтар ва баъзе бемориҳои системаи ҳозимаро пешгирӣ менамояд. Гарчанде ки анҷир зараровар нест, аммо бо баъзе сабабҳо бояд ҳангоми истеъмоли он эҳтиёткор бошем. Азбаски дар таркибаш миқдори кофии шакар дорад, афзоиши миқдори шакар дар хун пас аз истеъмоли зиёд метавонад боиси диабети қанд гардад. Аммо чойе, ки аз барги анҷир тайёр карда мешавад, ба фарқ аз худи мева миқдори шакарро дар организм назорат менамояд. Меваи дар шир ҷӯшондаи онро барои муолиҷаи назлаи сахти роҳҳои болоии нафас, бронхит, нойи нафас, захми меъда, қабзияти музмин, рафъи дарди санги гурда ва чун воситаи тозакунандаи хун, балғамовар, пешоброн тавсия медиҳанд. Тухми анҷир давои исҳоловар аст. Шираи анҷирро барои муолиҷаи ҷароҳат ва гармича истифода мебаранд. Дар Тоҷикистон анҷир аз замонҳои қадим парвариш карда мешавад. Он дарахти равшанипарвар ва гармидӯст аст. Дар тибби халқӣ реша, шираи тана, барг ва меваи анҷирро барои табобати бемориҳои гуногун истифода мебаранд. Ниёгони мо бо анҷир бемориҳои диққи нафас, сурфаи музмин, камхунӣ, бемадории организм, таппиши дил, бемориҳои меъда, ҷигар, гурда ва сипурзро муолиҷа мекарданд. Ба ақидаи Абуалӣ ибни Сино, истеъмоли анҷир дар наҳорӣ, хусусан якҷоя бо чормағз ва бодом барои организм судбахш аст. Қабзияти ҷигару сипурзро мекушояд, барои гурда ва масона нафъ меорад, реги гурдаро меронад, бемории саръро шифо мебахшад, ранги рӯйро тоза мекунад. Барги анҷир барои илоҷи шукуфа нафъ дорад. Онро ҳангоми саглес ва захмҳои гуногун истифода мекунанд. Ҷӯшоби баргҳои хушк ва решаи анҷирро ҳангоми заъфи меъда, ҷӯшоби меваашро барои муолиҷаи бемориҳои гурда ва камхунӣ истифода мебаранд. Чойи анҷири қоқ дарди гулӯро рафъ менамояд. Дар китоби «Канзи Шифо» чунин омадааст: «Дар вақти сабз будани баргҳояш шохашро бишикананд ё баргашро бикананд, шир аз он ҷо бармеояд. Ҳамин ширро бо асал даромехта, хоҳ ба чашм бимоланд ва хоҳ дар чашм чаконанд, пардаи дар он афтодаро, ки чашмро торик месозад, рафъ менамояд; инчунин ба сӯрохи гавҳараки чашм зардоб фуромада ва дар ҳолати ибтидо бошад, онро ҳам рафъ мегардонад; агар табақаҳои чашм ғализ, яъне дағал шуда бошанд, ба ҳоли аслиашон меоварад. Оби баргашро ба чашм бичаконанд, ҷӯшишҳои хоришовари пилкҳоро сиҳат мебахшад». Аз ҷиҳати илмӣ исбот карда шудааст, ки истифодаи анҷир ба саломатии инсон нафъи калон дорад.Далее Следующая запись: Татбиқи босуръати технологияҳои рақамӣ ва истифодаи дурусти зеҳни сунъӣ метавонад ба раванди амалисозии Ҳадафҳои Рушди Устувор мусоидат намояд. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ дар иҷлосияи 80-уми Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид барои ҷонибдорӣ аз пешниҳоди Тоҷикистон оид ба қабули қатъномаи махсус зери унвони «Нақши зеҳни сунъӣ дар фароҳам овардани имконоти нав барои рушди устувор дар Осиёи Марказӣ» аз ҳама кишварҳои аъзои Созмони Милали Муттаҳид изҳори сипос намуданд. «Итминон дорам, ки қатъномае, ки 25 июли соли равон аз ҷониби Маҷмаи Умумӣ қабул гардид, ҳамчун василаи асосии истифодаи бехатар ва одилонаи зеҳни сунъӣ дар минтақаи мо хизмат менамояд»,-иброз намуданд Пешвои миллат. Дар ин замина Сарвари давлат таъкид намуданд, ки «таъсиси Маркази минтақавии зеҳни сунъиро дар шаҳри Душанбе салоҳи кор мешуморем». Ин марказ, бешубҳа, метавонад ба татбиқи ташаббус ва лоиҳаҳои муштараки кишварҳои аъзои Осиёи Марказӣ дар самти зеҳни сунъӣ мусоидат намояд.
